^{به دلنوشته هایم می نگرم که بیش از همیشه از هنوز و فردا و دیروز بیزارند}

^{به دل ، دل رویاهای بی مرزی که خط به خط شعرهای بی شکل وآهنگ تو}

 ^{در وجود آبی آسمان دلتنگیم جاری کردند}

^{روزها می گذرند بی آنکه مرا از رفت وآمدشان آگاه کنند}

^{ومن تنها گاهی نگاهی به تقویم یادداشت ها می اندازم}

^{تا سالروز خاطره ها را از یاد نبرم}

^{وبی اختیار برای این روزگار زمزمه می کنم :}

^{"برای در هم شکستن دیوار}

^{دستی به زخم هایم کشیده اند}

^{تو گویی که هنوز دیروز است}

                                           ^{دیروزی پر غرور}

^{پ.ن:دلتنگی عجیب این روزها مرا با خود میبرد به ناکجا اباد...
به دیدارم بیا و به تنهائیم سر بزن.}

^{پ.ن: هرگاه دفتر محبت را ورق زدی و هرگاه زیر پایت خش خش برگها را احساس کردی. هرگاه در میان ستارگان آسمان تک ستاره ای خاموش دیدی برای یکبار در گوشه ای از ذهن خود نه به زبان بلکه از ته قلب بگو:}

^{یــــــادت بخــــیر...}